|
پراكندگي و يا تفرق نور از ذرات به اندازه، شكل، مواد تشكيلدهنده و غلظت آنها بستگي دارد. هنگامي كه نور پلاريزه به مجموعهاي از ذرات برخورد مينمايد، معمولا حالت پلاريزاسيون آن تغيير پيدا ميكند. با ايجاد حالتهاي مختلف پلاريزاسيون و اعمال آن به ذرات و نيز بررسي تغييرات حاصل شده ميتوان پارامترهاي فوق را از روي اين نتايج استخراج كرد. ذرات بيولوژيكي طيف وسيعي از ذرات را ميپوشانند كه ميتوانند داراي خواص باقاعده يا همگن و يا بيقاعده يا غيرهمگن باشند. در نتيجه يك راه حل رياضي كامل و جامع براي تمامي اين ذرات نميتوان ارائه داد بلكه هر ذره با توجه به خصوصيات مستقل خود مورد مطالعه قرار ميگيرد. در اين پاياننامه، ابتدا تئوري پراكندگي نور از ذرات مورد بررسي قرار ميگيرد. سپس با كمك معادلات رياضي موجود شبيهسازي براي ذرات باقاعده بعني ذرات كروي و استوانهاي با شعاع و ضريب شكست دلخواه صورت ميپذيرد با اين فرض كع اندازه ذرات در مجموعه دربرگيرنده ذرات ثابت باشد. سپس بيقاعدگي از نظر اندازه و شكل مورد بررسي قرار ميگيرد. بيقاعدگي از نظر اندازه مربوط به سيستمهايي ميگردد كه ابعاد ذرات موجود در سيستم متفاوت از يكديگر بوده و يا اينكه تابع توزيع خاصي را محقق كنند. بيقاعدگي از نظر شكل مربوط به سيستمهايي ميگردد كه ذرات موجود در سيستم داراي اشكال بيقاعدهاي باشند. نتايج نشان دادهاند كه شبيهسازي پراكندگي نور از ذرات ميتوان بعنوان ابزار مناسبي جهت پيشبيني و تفسير نتايج بدست آمده از اندازهگيريهاي آزمايشگاهي ذرات بيولوژيكي بكار رود. | |
نوسازی تغذیه و حفاظت از گیاهان زراعی با فناوری زیستی، ساری، ایران