پزشکان گیاهان

امريكايي ها پس از اشغال افغانستان هزينه از بين بردن مزارع خشخاش افغانستان با استفاده از سمپاشي شيميايي هوايي را 152 ميليون دلار تخمين زدند. اين طرح هيچگاه اجرا نشد. راه كم هزينه تر آن است كه خشخاش را با يكي از عوامل بيماريزايش آلوده كنيم بطوري كه آن عامل بيماريزا خود قدرت جابجايي و فراگيري در همه مناطق كشت خشخاش را دارا باشد. به عبارت ديگر يك اپيدمي از يك بيماري با خسارت بالا روي خشخاش بوجود بياوريم. در اين ميان ميتوان برخي از پاتو‍ژن هايي كه تاكنون از روي خشخاش گزارش شده اند مانند عوامل بيماريزاي قارچي عامل سفيدك دروغي، سفيدك سطحي و پزمردگي و پوسيدگي ريشه فوزاريومي و يا باكتري ها و ويروس ها مختلف بيماريزا روي خشخاش را مبنايي بر اين تحقيق براي يافتن جدايه ها يا سوش ها با شدت بيماري زايي بالا قرار داد، تا بتوان با استفاده از آنها يك اپيدمي وسيع ايجاد كرد. در صورت دستبابي به آن جدايه ها آنها هم بصورت آلوده سازي بذر و هم بصورت محلول پاشي هوايي قابل اجرا ميباشد.